Uit mijn opstellenboek

Gepost 2018/01/03

Kerstochtend

Het was weer een zondagochtend, kerstochtend nog wel. Zijn dagen hadden zich in een eindeloze ketting aaneengeregen tot een kralensnoer zonder begin of einde. Het was een monotoon ritme in de dagbesteding geworden. Al langere tijd waren zijn nachten kort. Ook al ging hij om 01.00 uur te bed om 06.00 uur waren ‘ de luiken’ al open. Dan kwam het woelen tot 07.00 uur want dan klepperde de brievenbus en viel de krant met een plof op de deurmat. Behalve op de zondag maar dan was de krantenbijlage aan de beurt. Met de katern terzijde van het ontbijtbordje ging het eerste uur voorbij. De televisie stond op ‘ Jacobine op zondag’. Het zondagritueel ging verder met een wandeling van enkele uren. De straten waren zeeën van stilte en steen. De miezerige regen druppelde gestaag neer en vertroebelde niet alleen zijn bril maar ook zijn geest. Hoe was het toch zo gekomen? De verkering duurde een jaar en na acht jaar huwelijk liet zij weten dat het waakvlammetje nu geheel gedoofd was. Hij was hier helemaal niet op voorbereid. Eerst de verdringing dan het ongeloof en dan viel de waarheid als een stortbui over hem heen. Het was voorbij. “Ik ga”, zei zij en met die woorden gooide zij het boek dicht. Weemoedig staarde hij door het beregende raam. Een troosteloze dag en waarbij muziek nog enige verstrooiing bood. Enkele malen was zijn liefdesleven een repeterende breuk geweest maar hij kon haar, nu toch alweer anderhalf jaar, niet vergeten. Men zei dat het aangaan van een nieuwe liefde de pijn deed vergeten. Maar dat was niet zo. Hij was dankbaar voor de mooie herinneringen die ze samen hadden maar hij wilde ze tegelijk wel uit zijn lichaam rukken want ze deden zo’n pijn. Vorige maand had hij deelgenomen aan een single weekend in Drenthe. Hij had genoten en was lang in gesprek geweest met haar. Had haar bij het afscheid gezoend. Zij was te jong voor hem geweest. Die belemmering had zij uitgesproken maar hem bedankt voor het mooie samenzijn. Nu stond hij achter het raam en droomde over een niet bereikbare liefde. Op deze kerstzondag en toen ging de bel….